گرفت و فرمود : با او برو و آنچه ميخواهد انجام بده ، خالد با آنها صلح كرد كه با دشمنان پيغمبر كمك نكنند در جنگ پيغمبر و اگر قريش مسلمان شدند آنها هم مسلمان شوند آيه براى اين قضيه نازل شد ، در مجمع است : حضرت امام باقر ( ع ) فرمود مقصود از « قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثاقٌ » هلال بن عويم سلمى است كه از طرف دسته ى خود با پيغمبر قرار گذاشت كه اگر كسى از ما نزد شما آمد با او بدرفتارى نكنيد و اگر از شما نزد ما بيامد ما به او ستم روا نداريم . و به اين آيه جلوگيرى شد از تعرّض نسبت به اين مردم كه با آنها معاهده دارند ، و نيز قضيه ى سراقة بن مالك را نقل كرده است ولى نام خالد وليد در ميان نيست . و هم در مجمع است كه قبيله ى اشجع برهبرى مسعود بن دخيله وارد مدينه شدند ، پيغمبر ( ص ) چند بار خرما براى آنها فرستاد و فرمود : « نعم الهديّة امام الحاجة » يعنى چه نيكوكارى است كه پيش از اظهار حاجت هديه اى براى حاجتمند بفرستند و پيغام داد به آنها كه چه كار داريد ؟ آنها گفتند : ما چون به تو نزديك هستيم و بجنگ با تو مايل نيستيم و از جنگ با بنى ضمره كه هم پيمان ما هستند گريزان هستيم مى - خواهيم كه قرارداد و مسالمت و سازش ميان ما و تو باشد ، پيغمبر قبول فرمود و قرارداد انجام شد جمله ى « أَوْ جاؤُكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ » براى جلوگيرى مسلمين است از تعرض و جنگ ، با آنها و نيز در مجمع است : عيينه بن الحصين فزارى در سالى خشك و قحط حضور پيغمبر ( ص ) آمد و گفت اجازه بده ما در ( بطن نخل ) كه اسم سرزمينى است جاىگزين شويم و متعرّض ما نشوى ولى او منافق بود و پيغمبر ( ص ) در باره ى او فرمود : او احمقى است كه ميان قوم خود فرمانروا است و آيت 91 « سَتَجِدُونَ آخَرِينَ يُرِيدُونَ » در توصيف او آمد . و از امام صادق ( ع ) هم اين جهت نقل شده است و ابو الفتوح از ابن عبّاس نقل كرده است كه بنى اسد و غطفان آمدند حضور پيغمبر ( ص ) و اظهار اسلام كردند و چون نزد كفّار ميرفتند و از آنها ميپرسيدند بكه ايمان آورديد ؟ اين منافقين جواب ميدادند به اين كژدم و بوزينه ، آيت « سَتَجِدُونَ آخَرِينَ » در توصيف آنها نازل شد . ترجمه 88 : اى مسلمانان چه شده است شما را كه در باره ى منافقين دو دسته